گزیده ای از بیانات مقام معظم رهبری در اجتماع مردم پاوه ۲۵ / ۷ / ۱۳۹۰ :
یکى از ابزارهاى همیشه مورد استفادهى دشمنان ملتهاى مسلمان براى اختلاف، مسئلهى اختلافات مذهبى، شیعه و سنى و از این قبیل بوده. دعوا درست کنند، اختلاف ایجاد کنند، برادران را به جان هم بیندازند، اختلافات را بزرگ کنند، برجسته کنند، موارد اشتراک و اتحاد را ضعیف کنند، کمرنگ کنند، یک چیز کوچک را بزرگ کنند، برجسته کنند؛ این همه نقاط اشتراک را که بین برادران سنى و شیعه هست، کوچک کنند، ضعیف کنند؛ این کارى است که دائم انجام گرفته است، الان هم دارد انجام میگیرد.
جمهورى اسلامى از اولین روز در مقابل این توطئه ایستاده است؛ علت هم این است که ما ملاحظهى کسى را نمیکنیم؛ این عقیدهى ماست. قبل از اینکه نظام اسلامى تشکیل بشود، برادران ما، بزرگان نهضت، بزرگان مبارزهى انقلابى در آن روز – که هنوز خبرى از حکومت اسلامى و جمهورى اسلامى نبود – در جهت وحدت شیعه و سنى تلاش میکردند.
من خودم در بلوچستان تبعید بودم. از آن زمان تا حالا با علماى سنىِ حنفىِ شهرهاى بلوچستان – ایرانشهر و چابهار و سراوان و زاهدان – با آنهائى که بحمداللَّه زنده هستند، رفیقیم، نزدیکیم، صمیمى هستیم. من آنجا تبعیدى بودم، دستگاهها نمیخواستند بگذارند تلاشى از سوى ما انجام بگیرد؛ اما در عین حال ما گفتیم بیائید کارى کنیم که یک نشانهاى از اتحاد شیعه و سنى را در این شهر نشان بدهیم؛ که این مسئلهى هفتهى وحدت – ولادت نبى اکرم در دوازدهم ربیعالاول به روایت اهل سنت، و در هفدهم ربیعالاول به روایت شیعه – آن روز به ذهن ما رسید و در ایرانشهر آن را عمل کردیم؛ یعنى از دوازدهم تا هفدهم جشن گرفتیم. این یک فکر عمیقى بوده است، مال امروز و دیروز نیست.
برادران مسلمان نگاه کنند ببینند اتحادشان بر چه مبنائى است؟ آیا یک حرفِ زبانى است، یا یک واقعیتى وجود دارد؟ خب، ما مىبینیم معارفمان یکى است، توحیدمان یکى است، معادمان یکى است، نبوتمان یکى است، نماز و روزهمان یکى است، حجمان یکى است، دشمنانمان یکى هستند، اهداف و آرمانها و منافعمان به هم پیوسته و گره خورده است – ملتهاى مسلمان؛ چه شیعه، چه سنى – چطور میتوانیم از هم جدا باشیم؟ دشمن میخواهد بهزور این جنایت را بکند.
لذا از روز اول، جمهورى اسلامى در کنار برادران فلسطینىِ خودش بوده است؛ این در حالى است که در فلسطین – آنطورى که من در ذهنم هست – یا اصلاً شیعه وجود ندارد؛ یا اگر باشد، خیلى کم. برادران فلسطینى اینجا را مثل خانهى خودشان دانستند؛ تا الان هم همین جور است؛ مىآیند، میروند. هیچ کشور اسلامىِ دیگر از مذاهب گوناگون اهل سنت، هرگز اینجور رایگان و با صفا و مهربان با فلسطینىها نبودند. این را دشمن مىبیند؛ لذا نمیخواهد این اتفاق بیفتد، نمیخواهد امت اسلامى یکپارچه بشود.ما خوشبختانه در ایران اسلامى توانستیم این توطئه را خنثى کنیم.
شیعه و سنى در کشور ما همت کردند. یک ضلع مؤثر در این شکوه و عظمت، شما مردم کُردِ سنىِ شافعى در این منطقه هستید. شما این وحدت را نشان دادید، این یگانگى و این اخلاص و صفا را نشان دادید، به دهان دشمن مشت کوبیدید؛ این کارِ بسیار برجستهاى است.
من اصرار دارم که در سراسر کشور، چه آن مناطقى که سنى و شیعه در کنار هم زندگى میکنند، چه آن مناطقى که فقط شیعهاند، یا آن مناطقى که فقط سنى هستند، همه جورى رفتار کنند که دشمن بفهمد در این کشور نمیتواند به بهانهى اختلاف مذهب، میان مذاهب اسلامى اختلاف ایجاد کند؛
والّا اگر دشمن موفق شد، بدانید به این اکتفاء نمیکند؛ اگر خداى نکرده توانست بین شیعه و سنى جدائى بیندازد، بعد میرود سراغ سنى؛ اگر آنها هم یکپارچه باشند، بین آنها هم اختلاف بیندازد. یک عده شافعىاند، یک عده حنفىاند، یک عده مالکىاند، یک عده پیرو فلان مکتب اصولىاند، یک عده پیرو مکتب دیگرند؛ دشمن که رها نمیکند.
